Een hechte groep
Willy: Er zijn jaren geweest dat Joanne even weg was. Toen onze vorige docent stopte, zijn Jan en ik naar Joannes atelier in Westzaan gefietst om te vragen of ze weer les wilde geven.
Joanne: Ze hebben me gewoon teruggehaald. Sindsdien geef ik weer met plezier les.
Willy: De groep is altijd hecht geweest. Na een verdrietige tijd ben ik snel weer teruggekomen. Hier kon ik schilderen én mijn hart luchten. We kennen elkaar zo goed dat dat gewoon kan.
Joanne: Dat geldt voor mij ook. Toen mijn vader overleed in de coronatijd, brak een zware periode aan. Ik gaf nog wel les, maar had geen inspiratie. Niemand nam het me kwalijk. Dat is het bijzondere van deze groep: mensen zijn aardig voor elkaar. Voor mij is het werk, maar het voelt niet als werk.
Leren, groeien, genieten
Jan: Joanne probeert me soms aan het abstracte werk te krijgen, maar dat ligt me niet. Ik kom toch altijd uit bij landschappen en stillevens. Maar ik waardeer dat Joanne elke les begint met een kleine technische opdracht. Zo leer je steeds iets nieuws, ook na dertig jaar.
Joanne: En dat mag ook. Ik wil mensen niet veranderen, maar helpen hun eigen stijl te ontwikkelen. Iedereen heeft iets wat hem aanspreekt. Ik bied van alles aan zodat iedereen iets nieuws kan proberen. Het gaat erom dat je ontdekt wat bij je past.
Herinneringen en hoogtepunten
Willy: We hebben heel wat meegemaakt in de afgelopen 30 jaar: exposities, buiten schilderen, excursies naar tentoonstellingen van Rembrandt en Caravaggio. We hebben geschilderd op de Zaanse Schans, in het Westzijderveld, bij cursisten thuis, zelfs in een stal tussen de koeien.
Jan: De eerste expositie in het Weefhuis, in 2008, vergeet ik nooit. Daar heb ik mijn eerste en enige schilderij verkocht van een Afrikaanse boom, voor een fles wijn!
Willy: Via de lessen kom je met allerlei mensen in contact. Ik ben vrijwilliger geworden bij het Monet Atelier, waar ik andere kunstliefhebbers ontmoet. Iedere zomer ga ik een week naar België voor een schildercursus. Thuis schilder ik ook veel, het hoort gewoon bij mijn leven.
Jan: Bij mij thuis hangt het vol. Mijn vrouw is streng: de beste hangen in de woonkamer, één favoriet van het Wormer- en Jisperveld in de slaapkamer, de rest in de kelder of op zolder. In de les vragen ze soms: ‘Waar komt deze te hangen, woonkamer of zolder?’”