Een Zaanse belevenis

FluXus bestaat 10 jaar. Voor het jubileumkunstproject willen we Zaankanters vragen een verhaal op te schrijven/te vertellen met een Zaans ingrediënt. Zaankanters hebben veel om trots op te zijn. We hebben de oudste industrie ter wereld in de vorm van molens, de Zaanse Schans als grote publiekstrekker, veel fabrieken die goederen maken waar ons aanrechtkastje mee is gevuld, de bakermat van AH, een korfbalkampioen, en nog veel meer.

FluXus wil graag jouw verhaal horen waarin cacao een rol speelt, een opmerkelijke ervaring in of met een fabriek, een bijzondere ontmoeting in de Waakzaamheid, een belevenis bij een (sport)club, een herinnering aan de munitiefabriek of Bruynzeel, etc. De enige voorwaarde is dat het een Zaans ingrediënt heeft. Deze verhalen hoeven niets met kunst te maken te hebben.

Het getal 10 en zijn veelvoud staat centraal in het project. FluXus wil de verhalen optekenen van tien generaties Zaankanters en bundelen in een boekje. Van de meest sprekende belevenissen wordt kunst gemaakt door Zaanse amateurkunstenaars. Dit kan een muziekstuk, voorstelling, choreografie, gedicht, beeldende kunst of film zijn. Zodat de eigen ervaringen weer worden terug gegeven in de vorm van kunst. 

De verhalen ontvangen we graag voor 10-10-10 (dus 10 oktober 2010). Bijdragen van 1 alinea tot kleine boekwerkjes zijn welkom. Vermeld ook je naam, leeftijd en woonplaats.

Je kunt jouw Zaanse belevenis of ervaring sturen in een worddocument of in de mail zelf naar Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.   of Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots, u heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Indien je het lastig vindt om het zelf op papier te zetten, stuur dan een mail met je telefoonnummer. Wij nemen dan contact met je op en schrijven het verhaal voor jou op.

De eerste tien verhalen zijn binnen:

Eerste Zaanse attractie: Jolanda 44 jaar
Zaancentrum 2060: Merel 38 jaar
Zaanse stugheid: Ronny 57 jaar
Gortzak: Jetty 60 jaar
Luilak: Jetty 60 jaar
Bevrijding: Henk 76 jaar
Geloven in de heilige worm: Trudy 51 jaar
Solidariteit bij Eurometaal: Wouter 46 jaar
Onze praam: Jacob 74 jaar
Een vondst op het Hembrugterrein: Kuno 8 jaar

De volgende tien: zwemles in de Zaan, fotograferen in oude fabriekspanden, Marokkaanse postbode vertelt zijn verhaal, losse ploeg bij Cacao de Zaan, geur van cacao, verhaal over korfbal, werken bij Verkade, herinnering aan Albert Heijn, etc.

Zit jouw verhaal bij de volgende inzendingen?

Ter inspiratie een voorbeeld:

Een Zaanse ervaring
Ons aanrechtkastje staat vol met heerlijke producten waarmee wij Zaankanters iedere dag weer onze trots proeven. ’s Zondags wandelen we rij aan rij met de wereldbevolking over de Zaanse Schans. En van welke kruidenier ook al weer likten en plakten onze voorouders ijverig het zegelboekje vol. Zaankanters hebben veel om trots op te zijn maar zij lopen er niet graag mee te koop. Hier wil FluXus verandering in brengen.
FluXus wil hun verhalen horen. Zaanse amateurkunstenaars gaan er vervolgens iets bijzonders van maken door deze verhalen te vertolken in een muziekstuk, voorstelling, choreografie, gedicht, beeldende kunst of film. Om vervolgens de verhalen van de Zaankanters in de vorm van kunst weer aan hen terug te geven.

Eerste Zaanse attractie 
Toen mijn kinderen nog klein waren kregen ze les op basisschool de Piramide in Koog aan de Zaan. Het oude schoolgebouw stond toen nog bij de in- en uitgang van station Koog Zaandijk. Wat me altijd bijblijft als bijzondere herinnering is dat daar elke dag Aziatische toeristen voorbijkwamen op weg naar de Zaanse Schans. De school was voor hen hun eerste Zaanse ervaring. Wanneer ik met mijn jongste dochter van 2 jaar stond te wachten op haar oudere zusje dan hadden we veel bekijks. Er werden veel foto’s gemaakt van dit leuke meisje met spierwit haar en bruin van de zon voorop de fiets. Voor de Japanners en Chinezen die in grote groepen op gezette tijden het station uitstroomden waren wij de eerste attractie. Als de school uitging en al die blonde kinderen op de fiets voorbijkwamen dan werden er heel veel foto’s gemaakt. Logisch natuurlijk, want dit is echt oerhollands wat ze zagen. Ik begrijp heel goed dat het voor de toeristen een fantastische ervaring was, want ik vind het ook leuk om in het buitenland schoolkinderen te zien. En wellicht was het voor hen nog extra bijzonder omdat de kinderen in hun eigen land misschien wel schoolkleding droegen.
De kinderen van de school wisten al precies wat er gebeurde als de trein was gestopt. Sommige kinderen gingen tijdens het speelkwartier speciaal capriolen uithalen voor de foto of stonden al klaar met de armpjes om elkaar heen. Natuurlijk werd er ook geposeerd. Zo goed en zo kwaad als het ging maakten ze de toeristen ook wegwijs. Mijn dochter kwam regelmatig trots thuis met het verhaal dat ze de weg had gewezen naar de Zaanse Schans en dat ze het nog snapten ook.
Het is een grappig idee dat de Zaanse kinderen van de Piramide uit die tijd in heel veel Aziatische fotoboeken te zien zijn.
 
Jolanda Veldhuizen (44 jaar)